Sulu boyada suyun yerine kullanılan, boyanın kuruduktan sonraki su direncini artıran su bazlı bir medyumdur. Sulu boyanın en bilinen kısıtı kuruyan katmanın üzerine su değdiğinde yeniden çözünmesidir; bu, üst üste yıkama yapıldığında alt rengin kalkmasına ve katmanların birbirine karışmasına yol açar. Medyum, boyayı suyun yerine kendisiyle açtırarak o kısıtı hedefler. Kullanım alışkanlığı değişmez: boya bu sıvıyla açılır ve alışıldık sulu boya çalışmasının aynısı yürütülür.
Etki kuruma sonrasında ortaya çıktığından katmanlar arasında kuruma beklenir. Ürün tehlike işaretlemesi taşımaz.
Alt katman yerinde kaldığında sulu boyada glazür mantığı kurulabilir hâle gelir: renk üstüne renk bindirilir, alttaki ton kalkmadan derinleşir ve saydam katmanlarla çalışma alanı genişler. Buna karşılık temizlik alışkanlığı değişir, çünkü kuruyan film suda çözünmez; fırça ve palet kullanımdan hemen sonra su ve sabunla iyice temizlenir, medyum yüzeyde kaldığında sonradan çıkarılması güçleşir. Sulu boya kağıdı ve tutkallanmış yüzeylerde kullanılır. Çok katmanlı çalışan ve alt rengin çözünmesinden yakınan kullanıcı bu ürünü değerlendirir. Arap zamkından ayrılır: parlaklık ve saydamlığı artırmak yerine katmanı suya karşı kilitler. Altmış mililitrelik şişe, medyumu suyun yerine dönüşümlü kullanan bir çalışma düzenine göre ölçeklenir.
Medyum kullanmak boyayı yalnız inceltmekten farklıdır: su ya da çözücü bağlayıcıyı seyreltirken medyum katman gücünü koruyarak davranışı ayarlar. Farklı medyumları aynı katmanda birleştirmek öngörülemeyen sonuç verir; karışım önce küçük bir alanda denenir.