Gustav Klimt

Gustav Klimt (1862–1918), altın varaklı tabloları, kadın portreleri ve Öpücük adlı eseriyle tanınan, Viyana Sezesyonu'nun kurucularından Avusturyalı ressamdır. 14 Temmuz 1862'de Viyana yakınlarındaki Baumgarten'de (bugün Viyana'nın bir semti) doğdu, 6 Şubat 1918'de Viyana'da öldü.

Babası Ernst Klimt, Bohemya kökenli bir altın oymacısıydı. Klimt 1876'da Viyana Uygulamalı Sanatlar Okulu'na (Kunstgewerbeschule) girdi ve 1883'e kadar burada eğitim gördü. Kardeşi Ernst ve okul arkadaşı Franz Matsch ile kurduğu ortak atölye, Viyana'daki Burgtheater'in merdiven tavan resimlerini (1886–1888) ve Kunsthistorisches Museum'un merdiven holündeki duvar resimlerini (1890–1891) üstlendi. 1892'de babasını ve kardeşi Ernst'i kaybetti.

1897'de akademik sanat çevresinden ayrılan sanatçılarla Viyana Sezesyonu'nu (Secession) kurdu ve topluluğun ilk başkanı oldu. 1903'te Ravenna'da gördüğü Bizans mozaikleri, altın dönemi olarak anılan yılların biçim dilini besledi. Viyana Üniversitesi için yaptığı Felsefe, Tıp ve Hukuk tavan resimleri 1900'den itibaren sert eleştiri aldı; Klimt 1905'te siparişten çekildi ve aynı yıl bir grup sanatçıyla birlikte Sezesyon'dan ayrıldı. Yazlarını Attersee gölü kıyısında hayat arkadaşı Emilie Flöge ile geçirdi ve orada çok sayıda manzara resmi yaptı. Ocak 1918'de felç geçirdi, birkaç hafta sonra zatürre nedeniyle hayatını kaybetti.

Klimt, Sembolizm ve Art Nouveau (Yeni Sanat) akımlarına bağlıdır; Viyana'da bu çizgi, kurucuları arasında yer aldığı Sezesyon adıyla anılır. Resimlerinde düz, desenli altın yüzeyler ile gerçekçi boyanmış yüzler ve eller yan yana durur.

1902'de Sezesyon binasındaki Beethoven sergisi için yaptığı Beethoven Frizi bugün aynı binada, Viyana'da görülebilir. Altın döneminin başlıca işlerinden Judith I (1901) ve Öpücük (Der Kuss, 1907–1908) Viyana'daki Belvedere Müzesi'ndedir; Öpücük'te tuval üzerine yağlı boya ile altın varak birlikte kullanılmıştır. Adele Bloch-Bauer I Portresi (1907), 2006'dan beri New York'taki Neue Galerie'de sergilenir.

Brüksel'deki Stoclet Sarayı'nın yemek salonu için tasarladığı ve Hayat Ağacı motifini taşıyan friz (1905–1911) mozaik olarak uygulandı ve bugün de yerindedir. Viyana Üniversitesi için yaptığı üç tavan resmi 1945'te Immendorf Şatosu'nda çıkan yangında yok oldu. Son dönemindeki Ölüm ve Yaşam (1910–1915) Viyana'daki Leopold Müzesi'ndedir. Attersee çevresinde yaptığı manzaralar, çoğu kare formatlı tuvalleriyle ayrı bir grup oluşturur.

Gustav Klimt'in sanatsal stili, Art Nouveau (Yeni Sanat) ve Sembolizm akımlarının güçlü bir sentezi olarak tanımlanır. Eserlerinde altın varak kullanımı, yoğun desenli yüzeyler ve figür ile zeminin iç içe geçtiği dekoratif kompozisyonlar dikkat çeker. Kadın figürü, aşk, yaşam ve ölüm gibi temalar onun resimlerinde merkezi bir rol oynar. Bizans mozaiklerinden ve Japon sanatından esinlenen düzlemsel anlatımı, çalışmalarına zamansız bir estetik kazandırmıştır. Klimt'in bu özgün yaklaşımı, günümüzde tuval üzerine yağlı boya çalışmalarından karma teknik uygulamalarına kadar pek çok sanat pratiğine ilham vermektedir. Klimt tuval üzerine yağlı boya ile çalışmış, altın varak ve gümüş varak uygulamalarını doğrudan yüzeye entegre etmiştir; hazırlık aşamasındaki figür çizimlerinde ise tebeşiri sıklıkla kullanmıştır.

Klimt altın yüzeylerin büyük bölümünü varakla kurdu: tutkal sürülen alan yapışkan kıvama gelince ince metal yaprak üzerine serilir, tutkal kuruyunca fazlası yumuşak bir fırçayla alınır. Bugün bu etkiyi denemek için yağlı boya katmanlarında Winsor & Newton Artists' Yağlı Boya Gold ve sıcak gölgeler için Transparent Gold Ochre kullanılabilir. Varak katmanı için Artdeco Varak Tutkalı ile Artdeco Rulo Varak Gümüş, fırçayla işlenen ince desenler için Lefranc Bourgeois Sıvı Varak Rich Gold denenebilir.