Edouard Manet

Edouard Manet

Fransa |1832-1883

Yağlı BoyaEmpresyonizmProvokatifFigüratif
Édouard Manet, 19. yüzyıl Fransız sanatının önemli isimlerinden biri olarak kabul edilen bir ressamdır. 1832-1883 yılları arasında yaşamış olan Manet, hem izlenimcilik akımının öncülerinden biri hem de geleneksel akademik sanat anlayışına karşı çıkan bir sanatçı olarak tanınır. Onun yenilikçi tarzı, geleneksel sanat kurallarına meydan okuması ve figüratif resimlerdeki samimi ve doğrudan yaklaşımı, sanat dünyasında büyük yankı uyandırmıştır.

Sanatçı Hakkında

Édouard Manet Kimdir? Paris'te Geçen Hayatı

Édouard Manet (1832–1883), Çimenlerde Kahvaltı ve Olympia ile akademik resmin kurallarını sarsan, Realizm ile Empresyonizm arasında köprü kabul edilen Fransız ressamdır. 23 Ocak 1832'de Paris'te doğdu, 30 Nisan 1883'te yine Paris'te öldü.

Varlıklı bir ailenin oğluydu; Adalet Bakanlığı'nda üst düzey görevli olan babası Auguste Manet hukuk okumasını istiyordu. Manet ise resme yöneldi. Deniz okulunun giriş sınavını geçemeyince 1848'in sonunda bir eğitim gemisiyle Rio de Janeiro'ya gitti; dönüşünde sınavı yine geçemeyince ailesi resim eğitimine razı oldu. 1850'den 1856'ya kadar akademik ressam Thomas Couture'ün Paris'teki atölyesinde çalıştı. Bu yıllarda Louvre'da eski ustaların tablolarını kopyaladı, Hollanda, Almanya ve İtalya'ya gezilere çıktı.

1863'te Suzanne Leenhoff ile evlendi. Aynı yıl Salon'un reddettiği eserlerin gösterildiği Reddedilenler Salonu'nda sergilediği Çimenlerde Kahvaltı büyük tepki topladı. 1865'teki İspanya gezisinde Velázquez'in tablolarını yakından inceledi. Café Guerbois'da toplanan genç ressamlar onu öncü olarak gördü. Monet, Renoir ve kendi kardeşi Eugène ile evlenen Berthe Morisot ile yakın ilişkisine rağmen İzlenimcilerin bağımsız sergilerine hiç katılmadı, eserlerini resmî Salon'a göndermeyi sürdürdü. 1881'de Légion d'honneur nişanını aldı. Uzun süren hastalığı ilerleyince 1883 Nisanı'nda sol bacağı kesildi ve on gün sonra öldü.
Édouard Manet Kimdir? Paris'te Geçen Hayatı

Manet'nin En Ünlü Eserleri: Olympia'dan Folies-Bergère'e

Manet'nin adı çoğu zaman Empresyonizmle birlikte anılır, ancak kendisi akımın sergilerine katılmadı. Gündelik hayattan aldığı konular, düz ışıkla boyanmış figürleri ve görünür fırça izleriyle Realizmden modern resme geçişin anahtar ressamı sayılır. Genç İzlenimciler onu örnek aldı.

Çimenlerde Kahvaltı (1863), giyinik iki erkeğin yanında çıplak bir kadını orman içinde gösterir ve 1863'teki Reddedilenler Salonu'nda skandala yol açtı. Aynı yıl boyadığı Olympia, Titian'ın Urbino Venüsü'nün kompozisyonunu çağdaş Paris'e taşır. 1865 Salonu'nda sergilendiğinde izleyicinin gözüne doğrudan bakan kadın figürü sert eleştirilere hedef oldu. İki eser de bugün Paris'teki Musée d'Orsay'dadır; aynı müzede Fifre Çalan Çocuk (1866), Émile Zola Portresi (1868) ve Balkon (1868–1869) da bulunur.

1867'de kurşuna dizilen Meksika İmparatoru Maximilian'ı konu alan İmparator Maximilian'ın İdamı tablosunun farklı sürümleri Boston, Londra ve Mannheim müzelerindedir. Son büyük tablosu Folies-Bergère'de Bir Bar (1882), bar tezgâhının ardındaki genç kadını ve duvarı kaplayan aynada yansıyan kalabalığı gösterir. Eser 1882 Salonu'nda sergilendi ve bugün Londra'daki Courtauld Galerisi'ndedir.
Manet'nin En Ünlü Eserleri: Olympia'dan Folies-Bergère'e

Sanatçının Stili

Manet'nin sanatı, gerçekçiliği ve modernliği bir arada barındırır. Akademik resim anlayışına karşı çıkan Manet, gerçekçi yaklaşımını modern bir bağlamda yorumlamış; sıradan insanları ve günlük yaşamı konu alan eserlerinde bunu açıkça ortaya koymuştur. Işığı ve gölgeyi kullanışı da dönemin akademik alışkanlıklarından ayrılır. Manet, resimlerinde genellikle güçlü kontrastlar ve keskin çizgiler kullanarak figürleri öne çıkarmış, arka planları daha belirsiz bırakmıştır. Çoğu zaman geleneksel temaları modern bir şekilde ele almış, örneğin çıplaklık ya da günlük yaşam gibi sıradan konuları, sanat dünyasında alışılmışın dışında bir biçimde sunmuştur. Bu tarz, onun yalnızca realist bir ressam olarak değil, izlenimciliğin öncülerinden biri olarak da kabul edilmesini sağlamıştır.

Manet'nin temel malzemesi tuval üzerine yağlı boyaydı; son yıllarında pastelle de çok çalıştı. Velázquez ve Frans Hals'tan etkilenerek siyahı gölge aracı olarak değil, başlı başına bir renk olarak kullandı: siyah giysiler, koyu arka planlar ve belirgin konturlar tablolarının iskeletini kurar. Ara tonları azaltıp açık ve koyu alanları doğrudan yan yana koyması, Olympia'daki düz ve sert ışığın kaynağıdır. Siyahı paletinden çıkaran Monet'nin tersine, Manet'nin paletinde siyah merkezdeydi. Bu yaklaşımı denemek için Winsor & Newton Artists' serisinden siyah için Ivory Black, karışımların temeli için Flake White Hue, ten ve arka plan tonları için Yellow Ochre ile Raw Umber, kırmızı vurgular için Daler-Rowney Georgian serisinden Vermilion Hue tüpleri kullanılabilir.
Sanatçının Stili

İlgili Kategoriler

  • Yağlı Boya
  • Empresyonizm
  • Provokatif
  • Figüratif